ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ



ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ

Πυκνό στο δρόμο πέφτει χιόνι
τα πεζοδρόμια σκεπάζει
στο χειμωνιάτικο αγιάζι
κάποιος συνάνθρωπος παγώνει.

Τα δόντια τρίζουν απ’ το κρύο
τρύπια τα ρούχα κι η καρδιά του
διαγραμμένο τ’ όνομά του
απ’ των ανθρώπων το αρχείο.

Γυμνή στο δρόμο η αλήθεια
αδιάφοροι την προσπερνάμε
το χρήμα μόνο προσκυνάμε
το χέρι απλώνει για βοήθεια.

Ο ύπνος θάνατο μυρίζει
στο περιθώριο του κόσμου
και με δικάζει ο εαυτός μου
που ακόμα άνθρωπο θυμίζει.

Πώς μας σκοτώνει αυτή η πόλη
μάνα που τρώει τα παιδιά της
φαρμάκι στάζει η ομορφιά της
μοιάζει στον κρόταφο πιστόλι.

Πώς μας σκοτώνει κάθε βράδυ
όταν το πέπλο της απλώνει
με νεκρικό μοιάζει σεντόνι
βαθιά μας σέρνει στο σκοτάδι.


© Δημήτρης Φιλελές
Δημοσίευση σχολίου