ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Ο ΓΗΤΕΥΤΗΣ


ΑΚΟΥΣΤΕ...


  
Ο ΓΗΤΕΥΤΗΣ

   Ήτανε νιος ομορφονιός
   ταξιδευτής του κόσμου
   και γητευτής των αστεριών
   μ’ ένα κλαράκι δυόσμου.

   Περνούσε θάλασσες στεριές
   χειμώνες καλοκαίρια
   και χάριζε την άνοιξη
   μέσ’ απ’ τα δυο του χέρια.

 Προσκυνητής της ομορφιάς
 σε τόπους μαγεμένους
 και της αγάπης τρυγητής
 σε χρόνους ξεχασμένους.

Κάτεχε ξόρκια μυστικά
τους πόνους να γλυκαίνει
να ξεριζώνει το κακό
που τις ψυχές βαραίνει.

Μια μουσική αλλιώτικη
στο φτερωτό δοξάρι
με μαστοριά απ’ την καρδιά
χαρά στο παλληκάρι.

Με αξιοσύνη ζηλευτή
τα βάσανα σκορπούσε
και με γλυκόλαλη μιλιά
τον ουρανό μεθούσε.

Μα ζήλεψαν οι άγγελοι
κι οι μοίρες τον θυμώσαν
πάνω σε βράχο κοφτερό
τα χέρια του καρφώσαν.

Όλης της γης οι μαχαιριές
γίναν πληγές στο σώμα
και τα τραγούδια της χαράς
πικρό φιλί στο στόμα.

Μόνο στην άκρη των ματιών
δάκρυ καυτό σταλάζει
πάνω στο χώμα το γυμνό
άλικα άνθη βγάζει.

Ένα τους έκοψα κι εγώ
που φύτρωνε σε μι’ άκρη
και την αγάπη τραγουδώ
σ’ όλης της γης τα μάκρη.

Στίχοι : © Δημήτρης Φιλελές




Δημοσίευση σχολίου