Δημήτρης Φιλελές - Ωδή στον Καραγκιόζη

 

Ωδή στον Καραγκιόζη

Καμπούρη μου, δεν έμαθες γράμματα στο σχολείο

κι όλου του κόσμου κουβαλάς στην πλάτη το φορτίο

τη φτώχεια σου δεν έβαλες μες στην καρδιά μαράζι

μόνο της πείνας το θεριό μπορεί να σε τρομάζει.

 

Με το στομάχι αδειανό και το μυαλό ξουράφι

περιφρονούσες τα λεφτά και τον χοντρό σαράφη

μ’ ένα κρεμμύδι χόρταινες, ελιές και φασολάδα

και δάκρυζαν τα μάτια σου στο άκουσμα «Ελλάδα».

 

Καμπούρη μου, δεν έμαθες να κάνεις τεμενάδες

τη ράχη σου δεν λύγισες μπροστά στους αφεντάδες

έκλεβες απ’ τον τσέλιγκα καμιά θρεμμένη γίδα

αλλά ποτέ δεν έπεσες στου λύκου την παγίδα.

 

Με ρούχα όλο μπαλώματα τραβάς στη βιοπάλη

σε Βεληγκέκα και Πασά δεν σκύβεις το κεφάλι

πολυτεχνίτης έγινες μάστορας και φουρνάρης

αλλά ποτέ δεν γύρεψες να γίνεις Χατζατζάρης.

 

Μαζί σου μεγαλώσαμε, άρχοντα Καραγκιόζη

μα όπως καταντήσαμε, ούτε η βροχή μας σώζει

δεν θέλαμε την κουρελού για πόρτα στην παράγκα

μας πήρανε και το τσαρδί, χάσαμε και τα φράγκα.

 

© Δημήτρης Φιλελές