Ένα
πρωί Πρωτομαγιά
κόκκινος
ήλιος αίμα
απ’
τα βλαστάρια η σοδειά
μαλλιά
σγουρά, στήθια πλατιά
της
λευτεριάς η γέννα.
Ένα
πρωί Πρωτομαγιά
γιορτάζει
ο προδότης
στο
βάζο του τριαντάφυλλα
άλικα
ροδοπέταλα
της
μάνας για τον γιο της.
Ένα
πρωί Πρωτομαγιά
άσπρο
τοπίο χιόνι
τα
χέρια τα ασάλευτα
τα
χείλη τα αμίλητα
της
Παναγιάς οι πόνοι.
Ένα
πρωί Πρωτομαγιά
γιορτάζει
ο προδότης
μαυροφοριέται
η γειτονιά
κατάρες
κι αναφιλητά
ψάχνει τον αδελφό της.
Κόκκινο
δάκρυ ο αγιασμός μου
Καισαριανές
όλου του κόσμου.
Πίνω
τη δίψα μου να σβήσω
ποτέ
μου δεν θα γονατίσω.
στις
θάλασσες του κάτω κόσμου.
Δεν
κάνω ούτε βήμα πίσω
κι
από το χώμα θα γυρίσω.
©
Δημήτρης Φιλελές
Το ποίημα περιλαμβάνεται στην πρώτη μου ποιητική συλλογή «Μυθ...ιστόρημα»
(Εκδόσεις Απόπειρα, 2017).
Το ποίημα έχει μελοποιηθεί από τον εκλεκτό φίλο μουσικό Γιώργο Αναστασόπουλο, αλλά παραμένει μέχρι σήμερα ακυκλοφόρητο. Προσεχώς ίσως...

2 σχόλια:
Πάμπολλοι δηλώνουν ποιητάδες......ελάχιστοι ωσάν εσέ!
Πάντα επίκαιρο δυστυχώς. Εύγε Δημήτρη.
Δημοσίευση σχολίου