Τρεις σταυροί
Πάνω στον λόφο
τρεις σταυροί, σ’ όλη τη γη χιλιάδες
καμπάνες
πένθιμες ηχούν, βουβές θρηνούν μανάδες
αίμα ποτάμι
πορφυρό, θεριεύει η εξουσία
φόρος βαρύς το
τίμημα για την αθανασία.
Σφαγή ο όχλος
απαιτεί και ανθρωποθυσία
δρεπάνι θάνατο σκορπά,
ποιος δίνει σημασία
ποιος την ψυχή
μας οδηγεί να καρφωθεί στην ξέρα
ψηλώνει γύρω ο
σωρός και σκοτεινιάζει η μέρα.
* * *
Πάνω στον λόφο
τρεις σταυροί, ανθρώπινα τα πάθη
-σκάψτε τα
μνήματα βαθιά να σκεπαστούν τα λάθη-
της δόξας
ανηφορικό, στενό το μονοπάτι
για κείνους που
αρνήθηκαν της λάσπης την απάτη.
Όπου ο άνεμος λυσσά,
πέφτουν νεκρά τα φύλλα
μόνο στο δέντρο
του φονιά της αμαρτίας τα μήλα
κρέμονται
κατακόκκινα, μα το φαρμάκι στάζουν
σε στόματα που
ανέμελα κόβουν και δοκιμάζουν.
* * *
Πάνω στον λόφο
τρεις σταυροί στην πέτρα καρφωμένοι
στα χείλη μαύρο
το φιλί, ο ουρανός σωπαίνει
μαχαίρι μπήγει
φονικό στο στήθος ο προδότης
σπαράζει η μάνα
που νεκρός σωριάζεται ο γιος της.
Των αστεριών
σβηστό το φως, στα τρίστρατα σκοτάδι
σαν καραβάνι οι
ψυχές τραβούν κατά τον Άδη
πέπλο σκισμένο
της αυγής, χάραμα πικραμένο
αηδόνι
αδικοθάνατο αστραποχτυπημένο.
* * *
Ανάσταση ποιος
καρτερεί, ποιος ήλιος να ροδίσει
τον σύραν
σύννεφα μπλαβιά, τον βούλιαξαν στη δύση
και περπατώ
γυρεύοντας στου μισεμού τη στράτα
μιας άνοιξης που
χάθηκε ν’ ακούσω τα μαντάτα.
