Δημήτρης Φιλελές - Σμύρνη μου...

Σμύρνη μου...

Σαν σήμερα, 27 Αυγούστου 1922, η Σμύρνη παραδίνεται στις φλόγες και στη σφαγή.

Μια μέρα νωρίτερα, τα ελληνικά πλοία έχουν αποπλεύσει, φροντίζοντας να σώσουν το τομάρι των άχρηστων στελεχών (και υπεύθυνων για την καταστροφή) της "μητέρας" Ελλάδας.

Οι προδομένοι Μικρασιάτες Έλληνες "συνωστίζονται" στην προκυμαία της Σμύρνης, εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα εχθρικά "συμμαχικά" πολεμικά πλοία και στη φονική μανία των Τσετών.

Όσοι γλιτώσουν, πρόσφυγες αποδιωγμένοι θα φτάσουν στην αντίπερα μητρική ακτή, που θα τους υποδεχθεί άσπλαχνα ως "τουρκόσπορους"...

Το τραγούδι "Σμύρνη μου...", στο βίντεο που ακολουθεί, είναι μέρος της μουσικοαφηγηματικής παράστασης "Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Σμύρνη".

Οι συντελεστές και ακάματοι συνεργάτες της παράστασης

Ποίηση: Δημήτρης Φιλελές 

Κείμενα: Τέσυ Μπάιλα & Δημήτρης Φιλελές 

Μελοποίηση και ερμηνεία ποιημάτων: Άννα Καρλαύτη 

Δραματοποίηση κειμένων: Ντομένικα Ρέγκου 

Ενδυματολογική επιμέλεια: Γιώργος Γάτσιος

Σμύρνη μου...

Βαθύ σκοτάδι σκέπασε αρχόντους και φτωχολογιά

κι η μοίρα μας μάς έγραψε ξεριζωμό και προσφυγιά.

Η πόλη πίσω μας στοιχειό, κατάρα έπεσε βαριά

σ’ ένα καράβι για τη Χιο η θάλασσα παρηγοριά.

Απ’ τη φωτιά γλυτώσαμε, πατρίδα πίσω μας λυγμός

σε χέρσα γη ριζώσαμε, μπροστά μας ο κατατρεγμός.

Τα σπίτια στάχτη γίνανε, μαύρος καπνός στον ουρανό

τα όνειρα που σβήσανε μαζί μου παίρνω να θρηνώ.

Σμύρνη μου, μάνα ορφανή, την πίκρα κάνω προσμονή

καντήλι καίει ακοίμητο το σώμα σου τ’ αφίλητο.

Σμύρνη μου, μάνα ορφανή, η μνήμη μένει ζωντανή

στα στήθη μέσα σε κρατώ, εικόνα μου και φυλαχτό.

Δημήτρης Φιλελές